SAVOIR-VIVRE I MANIERY PRZY STOLE

Savoir-vivre to zbiór zasad dobrego wychowania, które ułatwiają funkcjonowanie w społeczeństwie i pomagają budować pozytywne relacje z innymi ludźmi. Obejmuje nie tylko sposób zachowania podczas spotkań towarzyskich czy biznesowych, ale również komunikację oraz maniery przy stole. To właśnie podczas wspólnych posiłków najłatwiej zauważyć, czy ktoś zna podstawowe zasady etykiety i potrafi okazać szacunek osobom, z którymi spędza czas.

W TYM ARTYKULE DOWIESZ SIĘ, jakie są najważniejsze zasady savoir-vivre’u przy stole, jakich błędów unikać oraz jak uczyć dzieci dobrych manier.

Przeanalizujmy pewien przykład.

Kilka lat temu chcąc nie chcąc byłam świadkiem takiej sytuacji. Nadeszła piękna wiosna i w ogrodzie jednej z krakowskich restauracji jadłam lunch z rodziną. Tuż obok nas siedziała młodziutka para, tak na oko szesnasto może siedemnastoletnia. Sprawiali wrażenie, jakby to była ich pierwsza randka.  Oboje nieco speszeni, nieśmiało prowadzili rozmowę. Aż do momentu, kiedy kelner podał ich zamówienie. Dziewczyna z wigorem zabrała się do pałaszowania swojej porcji makaronu. Ponieważ siedziałam naprawdę blisko, nie sposób było nie słyszeć, że robiła to nie tylko z wielkim apetytem, ale również w dość akustyczny sposób, wsysając co dłuższe wstążki makaronu. Zerknęłam na chłopaka i zauważyłam w jego oczach rosnące osłupienie.  Pod koniec posiłku, kiedy dziewczyna do czysta  zeskrobała resztki sosu, młodzieniec zapytał, czy ma jeszcze na coś ochotę. Kiedy dziewczyna przecząco potrząsnęła głową, chłopiec powiedział, że w takim razie pójdzie zapłacić, po czym zniknął wewnątrz restauracji. Słowa „zniknął” użyłam celowo, ponieważ już się więcej nie pojawił. Dziewczyna czekała kilkanaście minut, coraz bardziej nerwowo spoglądając na telefon, aż ten w końcu zabrzęczał. Wpatrywała się w ekran przez dłuższą chwilę, w końcu wstała i opuściła ogródek.

Można by postawić w tym miejscu pytanie z rodzaju tych retorycznych – czyje zachowanie było gorsze: dziewczyny czy chłopca? Bo o ile maniery przy stole dziewczyny pozostawiały wiele do życzenia, tychże da się z łatwością nauczyć. I to w każdym wieku.

I tego zadania (między innymi) podejmujemy się w Akademii. Jednym z elementów programu zajęć savoir-vivre’u są maniery przy stole, podczas których ćwiczymy właściwą postawę, uczymy umiaru i estetyki. Powtarzamy, że spotkanie przy stole służy nie tylko napełnieniu żołądków, ale jest okazją do rozmowy i pogłębianiu relacji międzyludzkich. Słowem staramy się, aby piękne maniery były nawykiem, nad którym nie trzeba się zastanawiać.

Poniżej znajdą Państwo zbiór najważniejszych zasad savoir-vivre’u przy stole, od których warto zacząć pracę z dziećmi:

• Rozmawiaj spokojnym głosem, tak aby dobrze słyszeli Cię jedynie najbliżsi rozmówcy.
• Nie rozpychaj się łokciami i zachowuj odpowiednią postawę przy stole.
• Jedz cicho – siorbanie, mlaskanie czy głośne przełykanie odbierają innym przyjemność z posiłku.
• Nie spiesz się. Tempo jedzenia powinno sprzyjać rozmowie i wspólnemu spędzaniu czasu.
• Nabieraj niewielkie kęsy – dzięki temu łatwiej prowadzić rozmowę i zachować estetykę podczas jedzenia.
• Nie rozmawiaj z pełnymi ustami, to może odebrać apetyt pozostałym osobom przy stole.
• Jeśli musisz użyć wykałaczki, zrób to dyskretnie w toalecie.
• Gdy potrzebujesz czegoś znajdującego się daleko na stole, poproś o podanie osobę siedzącą bliżej, zamiast sięgać przez cały stół.
• Jeśli poczujesz, że zaraz kichniesz, postaraj się odejść od stołu. Jeżeli nie jest to możliwe, zasłoń usta chusteczką i stłum odgłos kichnięcia. Do tego celu nie używaj serwetki.
• Przy stole nie poprawiaj włosów, nie drap się i nie wykonuj czynności związanych z higieną osobistą.

To właśnie takie drobne gesty budują wizerunek osoby dobrze wychowanej i sprawiają, że inni czują się w naszym towarzystwie swobodnie.

Poniżej znajdą Państwo listę najczęstszych błędów przy stole, które warto wyeliminować w pierwszej kolejności.

• Patrzenie komuś w talerz. Podczas przyjęcia interesujmy się albo swoim jedzeniem, albo, rozmawiając, patrzmy rozmówcy w oczy.
• Zajmowanie się sąsiadem/sąsiadką tylko z jednej strony, bo bardziej nas interesuje, i odwrócenie się do drugiej osoby plecami.
• Negatywne komentarze pod adresem serwowanych dań.
• Oblizywanie noża. Nawet jak coś nam bardzo smakuje, trzeba się oprzeć.
• Wycieranie potu z twarzy serwetką.
• Wycieranie do serwetki nosa.
• Wkładanie serwetki za kołnierz koszuli lub za dekolt. Niektórzy uznają to za zgodne z etykietą, jeżeli zamierzamy jeść langusty, homary, przegrzebki.
• Niewłaściwe, mylące obsługę, odkładanie sztućców.
• Kładzenie brudnych sztućców na stół i opieranie ich o talerz.

Natomiast Akademia wyróżnia się na tle innych kursów savoir-vivre’u tym, że my uczymy czegoś więcej. Czegoś, czego zabrakło młodzieńcowi z mojej historii – klasy.  Bo prawdziwa elegancja nie jest pustą pozą, ale zewnętrzną manifestacją wewnętrznych przekonań, które osadzają się na szacunku do drugiego człowieka. Wszystkie zasady stanowią drogowskaz ku ścieżce prawdy, dobra i piękna. Dlatego zachęcam do rozpoczęcia wspólnej przygody z Akademią.